Nog één uitwedstrijd en een thuiswedstrijd, dan zit de viertallenmarathon er eindelijk op. Eigenlijk zijn 9 wedstrijden over een seizoen gerekend ook wel wat veel van het goede, misschien waren 3 groepen een meer haalbare kaart geweest. Een verslag is geplaatst. Maar ook intern werd gespeeld.
Voor de strijd van net Pionierviertal tegen dat van Messemaker 1847 geven we straks graag het woord aan wedstrijdleider Fred van Wieringen, nu dan eerst naar de huishoudelijke partijen.
Daar leek het er op, dat de leiders nog meer uit zouden lopen, niets was echter minder waar. Maar, hoewel Frank Sträter uiteindelijk toch de winst wist op te strijken tegen Jan van Baardwijk, erg makkelijk ging dat niet. Tenminste, ze zaten tot bijna sluitingstijd te vechten voor het resultaat en dat mag rustig een hele goede prestatie van Jan worden genoemd. Frank had twee pionnetjes voorsprong weten te krijgen en dat zou eigenlijk genoeg voor de winst moeten zijn. Maar zoiets heeft erg veel voeten in de aarde en tenslotte hadden beiden weinig meer dan enkele minuutjes denktijd over.
Toen bovengenoemde partij was afgelopen was de partij tussen Jan van Dam en Ernst-Jan Pluim Mentz nog bezig. Langzamerhand was daar, gaande de avond, alle materiaal, behalve de dames en een vijftal pionnen, in het doosje verdwenen en – misschien wel tot zijn eigen verbazing – Jan had geen grote achterstand opgelopen. Ernst-Jan had wat meer speelruimte en ook in tijd stond hij beter en de tot het laatst gebleven geïnteresseerden gingen steeds meer hun geld op hem zetten. Op een gegeven moment had Jan nog nauwelijks één minuut over en Ernst-Jan nog ruim 3, zodat de richting, waarin het punt zou gaan, redelijk vast leek te staan, te meer, daar laatstgenoemde bezig leek een matnet te weven met koning, dame en een pion. Plotseling echter verdween even de concentratie bij Ernst-Jan, althans, hij had zijn dame zo geplaatst, dat één van zijn pionnen gepend stond. Dan moet je dus die pion niet spelen. En juist dat deed hij wel! Eigenlijk zonder in de gaten te hebben wat er gebeurde sloeg Jan dit grote geschenk en bleef daarna wat beteuterd zitten toen Ernst-Jan hem feliciteerde met de overwinning.
Tim van der Hart kreeg het moeilijk tegen Jan van Huizen, die alles op een koningsaanval zette. Na tegengestelde rochades had Jan zijn beide torens op de g- en de h-lijn geplaatst en liet een deel van zijn andere materiaal het sloopwerk van de witte koningsstelling doen. Hoewel Tim nog wel een vrijpion op de e-lijn wist te creëren sloeg Jan op dat moment toe met een vernietigende aanval op Tim’s koning.
Al vrij snel verslikte Bonne Faber zich tegen Ad van der Ree. Dat kostte hem een dubbele f-pion en een open koningsvleugel. Daarna voelde Ad zich als een vis in het water en draaide de duimschroeven langzaam maar heel zeker aan. Toen er dan ook nog een paard dreigde mee te gaan helpen vond Bonne het wel voldoende en feliciteerde Ad met de overwinning. Op zich had de partij misschien nog wel 20 zetten langer kunnen duren, waarom jezelf nodeloos kwellen?!
Alex van Wieringen en Rob van Wijgerden speelden een zeer fraaie partij, waarin Alex redelijk snel een stuk wist te winnen, Rob kreeg daar echter een heel gevaarlijke pionnenlijn voor terug langs de b1-h7 diagonaal, ondersteund door zijn beide torens en de dame. Ergens moet Rob toen een foutje hebben gemaakt want Alex doorbrak de keten, de dames werden geruild en zijn torens gingen het vuile werk opknappen. Daar leken ze voor in de wieg gelegd en Rob wilde zichzelf ook niet meer nodeloos laten kwellen en ook hij gaf op.
Wim Noordermeer liet zich ook langzaam maar zeker inmaken door Michiel Landman. Hij probeerde nog wel het noodlot te wenden, Michiel paste op zijn tellen en streek het punt tenslotte op.
Jan Straatman kreeg een makkelijke avond voorgeschoteld tegen Sidney Noordijk. Hij kon het zich zelfs nog veroorloven Sidney een zet terug te laten nemen om zodoende zijn dame nog wat langer op het bord te houden. Toch was het nog vrij snel afgelopen.
Tenslotte wist Dik Roeffel te winnen van Jannes van Halen, iets, waarvan hij jaren geleden nog slechts van durfde dromen! Jannes kon nog wel een vrijpion op de damevleugel creëren, eerder echter was hij een stuk meer kwijtgeraakt dan Dik. Die pion werd er nog afgeslagen en daarna stond de koning van Dik veel beter t.o.v. de resterende pionnen. Een reden voor Jannes om op te geven.
Donderdagavond was het alweer de zevende speelronde voor het viertal van De Pionier. Messemaker 1847 kwam op bezoek in Hellevoetsluis.
Ze waren ruim van te voren aanwezig en konden zo vooraf nog even een kopje koffie nuttigen. Terwijl onze jeugdspelers, na hun partijen, de zaal verlieten, namen de spelers van beide viertallen plaats achter de borden. Wedstrijdleider Fred van Wieringen wenste beide teams een succesvolle schaakavond en de klokken werden gestart.
Na nauwelijks 10 minuten keek ik bij bord 1, waar Ger Croonenberg met de zwarte stukken speelde en schrok van zijn stelling. De koning van Ger werd verdreven van de achterste lijn door de witte dame en een loper. Nog wat later keek ik weer eens en op dat moment werd de zwarte koning mat gezet (0-1)
De overige drie spelers van De Pionier gingen er nu eens goed voor zitten om die achterstand ongedaan te maken. Op alle drie de borden werden in het eerste uur de stukken, vanuit de opening, zorgvuldig het middenspel in geschoven.
Arie Bliek speelde aan bord 2. Hij begon zijn dame en torens naar de koningsvleugel te spelen, terwijl zijn tegenstander dat ook deed. Er moest door beide spelers flink worden nagedacht aangezien er weinig ruimte was met al deze stukken. Er begon een afruil. Toen de rook was opgetrokken bleek dat de stelling volkomen gelijk stond en besloten beide spelers tot een puntendeling (½-1½)
Aan bord 3 speelde Frits van der Veeke een solide partij. Tot aan het middenspel stonden de stukken van beide spelers prima opgesteld. Totdat de tegenstander van Frits een aanval op de koningsvleugel begon. De torens stonden daarbij ook goed in positie. Frits verloor een pion en moest zich met hand en tand verdedigen. Hij vond toch telkens de goeie zet. Zijn tegenstander zag geen mogelijkheid om door de verdediging te komen en speelde toen op “eeuwig schaak” en de tweede remise was een feit (1-2)
Dus moest teamleider Sheila de Jonge aan bord 4 proberen een punt te scoren om gelijk te komen. Makkelijk was dat niet. Haar tegenstander drong via de damevleugel aan. Sheila kwam in verdrukking te staan. Maar na een aantal goede zetten met dame en torens wist ze zich terug te knokken in de partij. Na een goede combinatie kwam ze zelfs beter te staan. Helaas voor haar was de stelling, met een pion meer, niet te winnen en ook hier werd besloten tot remise (1½-2½)
Helaas voor De Pionier een verloren wedstrijd maar ik heb toch naar een aantal goede partijen gekeken en daar gaat het met schaken toch ook om. De volgende wedstrijd, tegen Barendrecht, zijn er weer nieuwe kansen!
met dank aan Fred van Wieringen
| De Pionier | 1401 | - | Messemaker 1847 | 1545 | 1½-2½ | |
| 1 | Ger Croonenberg | 1353 | - | Chris Kraaijeveld | 0 -1 | |
| 2 | Arie Bliek | 1414 | - | Ronald Bode | 1775 | ½- ½ |
| 3 | Frits van der Veeke | 1409 | - | Eduard Dame | 1504 | ½- ½ |
| 4 | Sheila de Jonge | 1427 | - | Wibo Bourguignon | 1357 | ½- ½ |
